Home Nieuws Feest verbindt jong en oud

      Feest verbindt jong en oud

      20 juni 2017

      Eten & drinken brengt mensen samen tijdens Feest van Verbinding!
      “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.” De lijfspreuk van Willem Marcelis. Ter nagedachtenis aan Marcelis werd het Feest van Verbinding gevierd, in de buurt rond De Posten in Enschede. Huuskes en diverse leveranciers hebben samen aan De Posten en de Tafel van Marcelis een mooie bijdrage voor het feest kunnen leveren, bedankt!

      Feest verbindt jong en oud
      In De Posten is zaterdag 20 mei het Feest van Verbinding een heus perscentrum ingericht. 400 rozen staan er klaar om later uitgedeeld te worden aan evenzovele vrijwilligers. Twee beveiligers drinken een kopje koffie, net als twee EHBO’ers. Het Feest van Verbinding is zo’n vier uur onderweg en volgens organisator  John Overmeer is de verbinding nu al ‘gelukt’. „We willen de hele wijk met elkaar verbinden, jong en oud. Afkomst of opleiding maakt niet uit. Iedereen ontmoet elkaar. We hebben alle bewoners gevraagd hun eigen talenten te tonen en elkaar daarin te ontmoeten”, zegt Overmeer.

      De Posten doet mee, maar ook de twee basisscholen ’t Polböske en de Wesseler. Het feest is op dertien plekken tegelijk. Zo wordt er gevoetbald, met graffiti gespoten en gerapt, maar ook is er schapen scheren en varen met modelboten in de vijver en zijn er oude ambachten. De picknick in het Wesselerbrinkpark zit er al op. Overmeer roemt de ondernemers, die veel in natura gesponsord hebben. “We hadden in het park 2.000 broodjes, 1.000 appels en 800 pakjes jus d’orange. We hebben geluisterd naar dj Raaf én de Politie Kapel. We hebben gegeten, gelachen en gedanst”, zegt Overmeer enthousiast.

      De barbecue voor zo’n 400 vrijwilligers en bewoners is ’s avonds. “We hebben 2.500 stukjes vlees. Muziek erbij van de Jigger Bigger Band. Het was fantastisch.” Feest verbindt jong en oud Willem Marcelis zou er een warm gevoel van krijgen. Rondom ‘zijn’ de Posten vond deze zaterdag een groot feest plaats, dat alle mensen uit de buurt bijeenbracht.

      Overmeer noemt de naam van Willem Marcelis, de overleden directeur  van de Posten. „Ik heb een grote klik met het gedachtegoed van Willem. Hij is de inspiratiebron voor dit feest. De Posten moest een huis zijn voor iedereen, voor en van de wijk. De muren omlaag en de blik naar buiten. De maatschappij is veranderd, maar ouderen, zorg en welzijn moeten met elkaar verbonden worden. Je hebt elkaar nodig.”

      Op de Brammelobrink vermaakt de jongste jeugd zich in een draaimolen. Op weg naar het park staan twee tenten: een ‘van verhalen’ en een met schilderijen. Onderaan de bult speelt de Politie Kapel, vlak bij de Food Plaza, waar eetwaar uit vijftien verschillende culturen is te verkrijgen. Achter de kraam van Kenan Boz staan ze paraat om de döner en de bisi aan de man te brengen. “Bisi is een soort Turkse oliebol”, legt Boz uit. „Het wordt vaak voor bruiloften gemaakt.” Hij vindt het feest een goede zet. “Je hebt allerlei gesprekken en daar gaat het om.” Iets verderop staat de Indonesische kraam van Sylvia en Dorothea. Op hun ‘Prijslijs’ – „Zonder t, bewust gedaan”, aldus Dorothea – prijken lekkernijen als temper, tjendol en kredok. “We hebben het gezellig”, zegt Dorothea. “Het is een goed idee van Willem. Ik heb hem gekend. Ik ben vrijwilliger in de Indische huiskamer van de Posten. Ik speel er weleens gitaar.” Bij de Wesseler voeren de boerendansers een show op, naast de kleedjes waar kinderen hun ‘rommel’ hebben uitgestald.
      Jong en oud bij elkaar. Precies zoals Willem Marcelis het bedoelde.

      Tekstbron: Hans Assink, Tubantia, 22 mei ’17

       

      Film & fotografie: Huuskes, Lisa Stout

      Nieuwsarchief